Baserriak dira Aiaran, paisaia guztia, zertan osoa basetxez zipriztindurik dago, eta baserriek beren muinean diraute, aldaketak aldaketa, Euskadiko leku gutitan bezala. Beraien presentzia hutsak bide eta bideen lurralde baten historia kontatzen du, eta naturarekin bat egiten duen jende batena.
Baserrien tipologia ingurunearen araberakoa da. Ibarretan handiagoak eta irekiagoak dira; mendialdeko goialdeetan, berriz, Sopeña osoan, tikiagoak eta itxiagoak dira, balkoi guti ikusten da lehen solairuan, ohikoagoak dira ganbarako balkoiak, eta artoa, lekaleak, intxaurrak eta abar lehortzeko lekua ziren.
Ez dago ereduzko baserririk Aiaraldean. Zeharo eraldatzen joan dira, beste batzuk galdu egin dira edo galtzen ari dira, baina egia da interes historiko handiko aleak kontserbatzen direla. Adibidez, Izorian aitzinaldeko goiko aldean darakusen dekorazioagatik bakana den etxe zahar bat.
Aiaraldeko emokadurari dagokionez, berriz, harria eguraldi txarretik babesteko modua besterik ez zen. Harri zatittoak agerian, ez ugari, han-hor-hemen, horma guztia ia-ia osoa estalirik; eta goiko aldeetan, maiz, egileen izenak irarrita, sinadura ederrez irarri ere.